9 . گفتار شيخ محمد حسين كاشف الغطاء ( م 1373 ) نوه كاشف الغطاى بزرگ . ايشان در رساله‌اى كه درباره اصول عقايد شيعه نگاشته ، چنين آورده است : « كتابى كه اكنون در دست مسلمانان است همان كتابى است كه خداوند بر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله خود به‌عنوان معجزه و براى تحدّى و آموختن احكام و جدا ساختن حلال از حرام فرو فرستاده است ؛ نه نقصى در آن واقع شده و نه زيادتى و نه دچار تحريف شده است . اين عقيده موافق نظر اجماع شيعه اماميه است و هركس از شيعه يا از ديگر فرقه‌هاى اسلامى مدعى وقوع كاستى يا تحريف در قرآن باشد ، نص قرآن كريم را كه مىفرمايد : « إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ » « 1 » خطا دانسته است . اخبارى هم كه از طريق خاصه يا عامه وارد شده و ظاهر آنها نقصان يا تحريف قرآن است ، ضعيف و نادر است ، و خبر واحد نه مفيد علم است و نه موجب عمل . در چنين مواردى يا بايد به‌گونه‌اى سخن را تأويل كرد و يا آن را به ديوار كوبيد » . « 2 » 10 . گفتار شيخ الاسلام بهاء الملة و الدين محمد بن حسين حارثى عاملى ( م 1031 ) . مرحوم شيخ بهايى مىگويد : « صحيح آن است كه قرآن به شهادت صريح آيهء حفظ از تحريف - چه به فزونى و چه به كاستى - محفوظ مانده است و آنچه درباره اسقاط در مواضعى از آيات شهرت يافته ، نزد علما از درجه اعتبار ساقط است » . « 3 » 11 . گفتار محدث و عارف محقق محمد بن حسن مشهور به فيض كاشانى ( م 1090 ) . مرحوم فيض در مقدمه ششم از مقدماتى كه قبل از تفسير [ صافى ] نگاشته است - بعد از آنكه روايات موهوم تحريف قرآن را ذكر مىكند - مىگويد : « با فرض احتمال تحريف ، ديگر براى ما اعتقادى به نص موجود قرآن نمىماند ؛ در حالىكه خداوند فرموده است : « وَ إِنَّهُ لَكِتابٌ عَزِيزٌ لا يَأْتِيهِ الْباطِلُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ لا مِنْ خَلْفِهِ » « 4 » و نيز فرموده است : « إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ » « 5 » همچنين وقوع تحريف ، با روايات عرض بر قرآن تعارض دارد ؛ در نتيجه هر آنچه بر وقوع

--> ( 1 ) . حجر 15 : 9 . ( 2 ) . اصل الشيعه و اصولها ، ص 133 . ( 3 ) . آلاء الرحمان ، ج 1 ، ص 26 . ( 4 ) . فصلت 41 : 42 - 41 . ( 5 ) . حجر 15 : 9 .